| Korkma, sönmez bu safaklarda yüzen al sancak; |
| Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. |
| O benim milletimin yildizidir, parlayacak; |
| O benimdir, o benim milletimindir ancak. |
| |
|
Catma, kurban olayim, çehreni ey nazli hilal! |
| Kahraman irkima bir gül! Ne bu siddet, bu celal? |
| Sana olmaz dökülen kanlarimiz sonra helal... |
| Hakkidir, hakk'a tapan, milletimin istiklal! |
| |
| Ben ezelden beridir hür yasadim, hür yasarim. |
| Hangi çilgin bana zincir vuracakmis? Sasarim! |
| Kükremis sel gibiyim, bendimi çigner, asarim. |
| Yirtarim daglari, enginlere sigmam, tasarim. |
| |
| Garbin afakini sarmissa çelik zirhli duvar, |
| Benim iman dolu gögsüm gibi serhaddim var. |
| Ulusun, korkma! Nasil böyle bir imani bogar, |
| 'Medeniyet!' dedigin tek disi kalmis canavar? |
| |
| Arkadas! Yurduma alçaklari ugratma, sakin. |
| Siper et gövdeni, dursun bu hayasizca akin. |
| Dogacaktir sana va'dettigi günler hakk'in... |
| Kim bilir, belki yarin, belki yarindan da yakin. |
| |
| Bastigin yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tani: |
| Düsün altinda binlerce kefensiz yatani. |
| Sen sehit oglusun, incitme, yaziktir, atani: |
| Verme, dünyalari alsan da, bu cennet vatani. |
| |
| Kim bu cennet vatanin ugruna olmaz ki feda? |
| Suheda fiskiracak topragi siksan, suheda! |
| Cani, canani, bütün varimi alsin da hüda, |
| Etmesin tek vatanimdan beni dünyada cüda. |
| |
| Ruhumun senden, ilahi, sudur ancak emeli: |
| Degmesin mabedimin gögsüne namahrem eli. |
| Bu ezanlar-ki sahadetleri dinin temeli, |
| Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli. |
| |
| O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- tasim, |
| Her cerihamdan, ilahi, bosanip kanli yasim, |
| Fiskirir ruh-i mücerred gibi yerden na'sim; |
| O zaman yükselerek arsa deger belki basim. |
| |
| Dalgalan sen de safaklar gibi ey sanli hilal! |
| Olsun artik dökülen kanlarimin hepsi helal. |
| Ebediyen sana yok, irkima yok izmihlal: |
| Hakkidir, hür yasamis, bayragimin hürriyet; |
| Hakkidir, hakk'a tapan, milletimin istiklal!
|
| |